ضربه بزرگ بر حیات عقلی اسلام

#چند_خط_کتاب

در قرن دوم و سوم هجری گروهی از نظر شرعی با این گونه بحث ها(بحث های عقلی در مسائل الهی) مخالفت کردند. این گروه مدعی بودند که بر مسلمانان فرض است که به آن چه از ظواهر الفاظ- در همان حدی که عامه ی مردم فهم می کنند- فهمیده می شود متعبد باشند و هر گونه سؤال و جواب و چون و چرایی بدعت است. احیانا اگر فی المثل کسی در باره ی آیه قرآن:« الرحمن علی العرش استوی» پرسش می کرد٬ اخم می کردند و ناراحت می شدند و طرح چنین سؤالی را ناروا می دانستند و می گفتند:« الکیفیة مجهولة و السؤال بدعة» یعنی حقیقت مطلب بر ما مجهول است و پرسش ممنوع!

در قرن سوم٬ این گروه(که بعدها «اشاعره» نامیده شدند) بر معتزله که این گونه تعقلات را جایز می شمردند٬ پیروز شدند و این پیروزی ضربه ی بزرگی بر حیات عقلی اسلام وارد آورد.

کتاب #سیری_در_نهج_البلاغه

نویسنده #شهید_مطهری

صفحه ۵۸-۵۹